wieza.org | Bagno | Baza gier | Planeta blogów | Muzyka | Autorskie | Studnia | Czat
Zaloguj się | Zarejestruj się

Ramar I: Wprowadzenie

wiadroawatar

O świecie Ramaru wspomniałem po raz pierwszy we wpisie o odkopywaniu starych notatek. Za namową Nimsarna zaczynam cykl prezentujący w uporządkowanej formie tamte notatki - poprawione i trochę unowocześnione. Świat ten towarzyszył mi podczas dziesiątek sesji, cały czas transformując. Teksty, które napiszę - chyba że będzie za dużo protestów - składać się będą na transformację piątą (T5).

Mapa

Mapa północno zachodniej części głównego kontynentu - ogromnego Artaru - w formie pobrudzonego, wysłużonego wydruku towarzyszyła mi na sesjach przez wiele lat jako obowiązkowy gadżet, chociaż była na tyle mało szczegółowa, że zazwyczaj mogłem na niej li tylko pokazać punkt, gdzie znajduje się miasto, w którym toczy się akcja gry i nic poza tym.
Publikuję jako odnośnik do dużego (600KB) pliku PNG.
Nie pytajcie, jak ją zrobiłem, bo drugi raz już takiej nie mam zamiaru tworzyć (dłubałem ją pracowicie w programie graficznym długie godziny).

Áarmonde - mit stworzenia świata

Jak każdy heartbreaker, świat Ramaru posiada krótki i dość klasyczny mit kosmologiczny. Co ciekawe przetłumaczyłem go kompletnie na język świata, co nie było proste, chociaż tekst liczy tylko stronę. Pełny tutuł brzmi: "Áarmonde - Sóinae áo Ánianna naiana-áventein" i przyznam, że musiałbym zaglądać do słownika, żeby teraz określić do to dokładnie oznacza, ale idzie to mniej więcej tak: "Stworzenie Wszechświata: jak zapisane przez Aniannę i Soinae". Anianna była Tkaczką Pieśni boginią-kronikarką, a Soinae jej córką.
Jak widać zajmowałem się wszystkim, tylko nie tym, co naprawdę podczas sesji jest przydatne. Ale musicie wybaczyć - miałem dzięki temu super zabawę. Przejdźmy jednak do mitu.

Na samym początku była tylko wszechogarniająca Pustka. Pustka wypełniała cały wszechświat i nie było jej końca ni początku. Nie istniało miejsce ani czas – Pustka była wszystkim i niczym. Zamieszkawała Pustkę Ipun – Matka Wszechrzeczy, rodzicielka wszelkiego istnienia. Trzech miała synów, a byli to Naetain (Chaos), Iazin (Porządek) i Kaex (Balans). Razu pewnego, u zarania czasu, Naetain i Iazin pokłócili się o sens istnienia i rozpoczęli bójkę. Iskry tryskały z ich ciał pod uderzeniami, tworząc Gwiazdy.

Każda Gwiazda, odłamek Naetaina lub Iazina, była jednocześnie duszą uwięzioną na nieboskłonie. Kaex zauważył bitwę swych braci i chcąc ją przerwać, wdarł się pomiędzy Naetaina i Iazina. Ci uderzyli jednocześnie swą Mocą w Kaexa nie zauważywszy jego wtargnięcia; połączyła się moc chaosu, porządku i równowagi. Środek Pustki rozstąpił się, tworząc Wyrwę, Kaex rozpadł się na kawałeczki. Z jego odłamków powstali bogowie.Widząc co zrobili, Naetain i Iazin pogrążyli się w smutku. Płakali nad losem brata i z ich Łez powstały wszelkie planety, planetoidy, komety i inne ciała niebieskie.

I zauważyła Ipun, że Kaex gdzieś zniknął, spytała więc swych synów, czy nie widzieli gdzieś brata swego. Naetain odrzekł jej: „Czy jestem stróżem brata mego? Nie wiem, gdzie jest Kaex”. Iazin zaś powiedział jej prawdę. I rzekła Ipun: „Dajmy duszom władzę nad tworem Kaexa, jego istnienie ich poprowadzi, a my odejdźmy stąd do innych miejsc i zamieszkajmy tam”. Więc Ipun i jej synowie odeszli z tego wszechświata, by powrócić gdy się czas dopełni.

A dla chcących się przekonać o moim szaleństwie wersja w "oryginale". Jak widać język jest słabo wyszlifowany, ciężko się go czyta, a zdania mają trochę dziwną konstrukcję. Myślniki łączą podmioty z orzeczeniami (tak sobie wymyśliłem), a dla celów tłumaczenia musiałem... wprowadzić do języka konstrukcję odpowiadającą imiesłowom, bo okazało się, że takiej brakuje.

Iéssa mógo móar-néin gío athatýnaeta. Móar-málenein kár áari áo róh áoa tásal énionan-mónein. Rís áo páran énionan-móseaein – móar-néin tórnaket áo góto. Íantentha órnatona séathanan ípunae ádornakan Ípun-élenein móaram. Ípun miri-dákein jívah bólano úd-néin Náetain Iázin Káex. Rísianomo áilarisam Naetain áo Iázin énion-sévarein kás séathanan éllak áo órtai-írahein. Ríx-édartaein húo énion ámena óve gárnanion réa-móndtaein. Rea hássa Náetainan áo Iázinan tílnakor néu-néin íontan íasaeta-núrltaeinel óda ésneolet. Káex mír-ákein órt grúnion énan áo én-nórakantaeinel néuna-úrtaeinel én-ýale Náetainan áo Iázinan paí. Enion-kápein íontan énetion nédenaret Káexam enion-moákae énet-súlle – Náetainan Iázinan Káexan nédenar-írnein. Móar páx-úvarein Ferntott-móndeinel – Káex-ýsnein nú tílnazaionan. Éatarion-fékkein húo énan tílnakorionan.

Náetain áo Iázin énion-kaleinel úd-úlmeinel énion-týsonein nú shóret. Énion-ároein óve kátab énasion grúnas áo órnationo séarion séalenion túrsiono ánoliono éssa méu-móndein húo énas. Ípun-ákein kéon Káex-áveiunein moméo áo míri-úrrein nésna jívahion kó énion-mókale grún énasion. Náetain-vónein – Kó né-án húraket grúnan ánan. Én-mokóe méo Káex-né. – Mátto Iázin-vátanein nésna téllan. Ípun-vónein – Íasaion-sárkesoe míttak Káexas fóltan. Énan séathan-thárkain énionan mótoa má-ántusoe írola é pátak páranan áo má-élentesoe néroa. – Iéno Ípun áo nésna jívahion méu-ántuein déo pái áarial dór méu-píshain ápar rís-tástain.