wieza.org | Bagno | Baza gier | Planeta blogów | Muzyka | Autorskie | Studnia | Czat
Zaloguj się | Zarejestruj się

Ramar XIII: Wędrówki Ludów po Spaleniu, Pasterze Gwiazd

wiadroawatar

Królestwa krasnoludów i podziemne tunele

Po rozbudowaniu Thudów, krasnoludy połączyły je siecią niezmierzonych tuneli, które były szczytem ich architektonicznych osiągnięć i biegły głęboko pod powierzchnią ziemi. Jeden tunel łączył nawet Lowan-Thud z Vetar-Thudem (północny zachód Artaru) pod dnem Morza Kresu.

Komentarz: Nie każcie mi tego szukać na mapach. Uwierzcie na słowo: to był bardzo długi tunel.

Jednak w latach przed Spaleniem tunele stały się niebezpieczne, gdyż krasnoludy natknęły się na liczne Istoty Głębin - potwory żyjące dotąd w ukryciu w czeluściach podziemnych grot. Jako pierwszy przestał funkcjonować tunel Ger-hath-Morion, czyli właśnie tunel biegnący od Lowan-Thudu do Vetar-Thudu zamieszkanego przez najdostojniejsze z krasnoludów.
Tym samym zerwane zostało połączenie między tymi królestwami. Tunel ten był  jedynym przejściem łączącym pod dnem Morza Kresu kontynenty Artar i Torean.
Z upadkiem Lowan-Thudu i Aen-Thudu oraz wcześniej Kyn-Thudu wiąże się późniejszy rozpad Wszechkrólestwa Krasnoludów, wszakże pozostałe dziesięć Thudów jeszcze przez długi czas wiodło spokojny żywot i tunele chociaż niebezpieczne, były jeszcze wtedy otwarte i często używane.

Qat-Tarahal i Pasterze Gwiazd

Imperium Fa-Shol na kontynencie Qat-Tarahal (zwanym wtedy Shoel lub Halladan) zostało rozniesione przez najazdy ludzi z południa. W roku 1090 pz. wylądowały tam statki Ludzi z Gwiazd.
Flota Kardariona, naczelnego Pasterza Gwiazd, składała się z dwunastu kosmicznych statków badawczych. Właśnie w 1090 pz. zbliżyli się do planety Ramar z zamiarem przeprowadzenia badań naukowych. Pole magiczne wokół Solisa zakłóciło jednak działanie systemów sterujących statkami i zdawało się, że spłoną ze szczętem w atmosferze planety.
Sfera Solisa obudziła jednak także wcześniej uśpioną moc magiczną ludzi z gwiazd, dzięki czemu mogli częściowo panować nad swymi statkami - już nie techniką, lecz magią.
Kardarion jednak zginął podczas awarii i między jego ludźmi doszło do kłótni o dowództwo. Ostatecznie dwa statki pod przewodem syna Kardariona - Leodasa wylądowały na Wielkim Pustkowiu Południowym.
Ludzie z tych okrętów, a było ich dwustu, zamieszkali na pustkowiu (wtedy były to dość żyzne równiny zwane Fane’sha) podporządkowując sobie mieszkające tam ludy.
Wkrótce zasłynęli z brutalności i okrucieństwa. Nikt nie potrafił się im przeciwstawić, gdyż wielka była potęga ich magii. A zwano ich Vitrox - Ludźmi z Gwiazd - wyglądali bowiem jak ludzie, ale ich stroje i ubrania były dziwne i o długość stopy przewyższali wzrostem większość ludzi Ramaru. Dzięki swym urządzeniom byli nieśmiertelni.

Komentarz: Na jednej z pierwszych sesji jakie przeprowadziłem gracze pomagali jednemu z Pasterzy Gwiazd naprawić jego statek kosmiczny (nie wiedząc, że to statek kosmiczny oczywiście). Mało brakowało, a zabraliby się z nim, gdy odlatywał. Ech, to były czasy...

Już w 1010 pz. gnębieni ludzie  na pustkowiach zbuntowali się przeciw Vitroxianom. W wyniku ataku ich magów Vitroxianie wycofali się do swych statków. Ludzie jednak zamknęli oba okręty Leodasa w oblężeniu.
Statki pozostałych dowódców wylądowały w różnych miejscach Qat-Tarahal. Vitroxianie podawali się za bogów i panowali nad ludźmi, shalarami i innymi zamieszkującymi kontynent rasami.

Trolle - czyli Tarrowie

W Dolinie Tarahal w centrum kontynentu wylądował statek Tarahala. Statek uległ awarii w trakcie lądowania i nie dało się go już naprawić. Tarahal zamieszkał wraz ze swym ludem w górach, gdzie trudnili się zajęciem pasterzy. Nazywano ich Pasterzami Gwiazd. Żyli w biedzie, gdyż nie obudziły się w nich moce magiczne, a statek rozbił się w górach i niewiele zdołano z niego odzyskać.
W 945 pz. Vitroxianie rządzili już w większości krain Qat-Tarahal. Statki na pustkowiach nadal pozostawały w oblężeniu.
Tarahal udał się pewnego dnia w góry i znalazł ogromną skałę z szarego kynitu na leśnej polanie. Zaczął z ciekawości częściej odwiedzać to miejsce i pewnego razu, gdy zbliżał się do skały, z nieba spadł meteoryt i uderzył w nią, omal go nie zabijając.

Komentarz: Po latach trochę głupio to brzmi.

Z odłamków narodziły się koślawe istoty. Tarahal nazwał je trollami i zamieszkał pośród nich, nauczył ich mowy i pisma. W wyniku promieniowania kynitu Tarahal zaczął w sobie wykształcać zdolności magiczne i wkrótce (około 921 pz.) rządził już z pomocą trolli całą doliną Tarahal i okolicami. Nazwano go Qat-Tarahal - co w języku Vitroxian znaczy Pasterz Tarahal.
Gdy zmarł nie zostawiwszy potomka (nie dysponował urządzeniami przedłużającymi życie jak pozostali Vitroxianie, gdyż jego statek był zrujnowany) w roku 789 pz. całą podbitą przez niego krainę podzielili między siebie jego doradcy i członkowie jego załogi. Zaczęli oni podbijać okoliczne tereny, roznosząc wszędzie sławę Pasterzy.
Zwano ich czasem Krwawymi Pasterzami, gdyż tak jak inni Vitroxianie lubowali się w okrucieństwie i podbojach.
Trolle zamieszkały w Górach Pasterzy i tam oczekiwały na powrót Tarahala, który  zapowiedział im to przed śmiercią. W roku 678 pz. Pasterzy zjednoczył Qat-Lenahal i w krótkim czasie rozprawił się z potęgą innych Vitroxian. Wtedy zaczęto nazywać kontynent Shoel kontynentem Qat-Tarahal, a Qat-Lenahal nakazał czcić Tarahala niczym boga.
Lubił, gdy myślano o nim jako o nowym wcieleniu Tarahala, gdyż był jego wnukiem.

Republiki, cesarstwa i śmierć Maejalatów